ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ 1 ಕೊರಿಂಥ 13 ಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಏಕೆ ಓದಲಾಗುತ್ತದೆ?

ಹಿನ್ನೆಲೆ

ಪೌಲನು ಕೊರಿಂಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಗೆ ಅನೇಕ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು (ಪತ್ರಗಳನ್ನು) ಬರೆದಿದ್ದನು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಇಂದು ನಮ್ಮ ಸತ್ಯವೇದದ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಅಂದು ಕೊರಿಂಥವು ಗ್ರೀಸ್ ದೇಶದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಬ್ಯುಸಿ ಬಂದರು ಪಟ್ಟಣವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅನೀತಿ ಮತ್ತು ನಾಯಕತ್ವದ ಪೈಪೋಟಿಗಳಂತಹ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದವು.

ಕ್ರಿ.ಶ. 50 ರಿಂದ 60 ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾದ ಈ ಮೊದಲನೇ ಪತ್ರಿಕೆಯು (1 ಕೊರಿಂಥ), ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಿಕ ವರಗಳಾದ ‘ಪರಭಾಷೆ’ ಮತ್ತು ‘ಪ್ರವಾದನೆ’ಯ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಪ್ರೀತಿಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ: “ನಾನು ಮನುಷ್ಯರ ಮತ್ತು ದೇವದೂತರ ಭಾಷೆಗಳನ್ನಾಡಿದರೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಶಬ್ದಮಾಡುವ ಕಂಚಿಗೂ ಝಣಝಣಿಸುವ ಝಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದೇನೆ” (1 ಕೊರಿಂಥ 13:1).

ಪ್ರೀತಿಯೇ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಗೆ ಇರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಪೌಲನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಪುನಃ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ವರಗಳೂ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದೇವರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯಾದ ‘ಅಗಾಪೆ’ಗೆ (Agape) ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಪೌಲನು ಬಯಸಿದನು.

ಪೌಲನು ನೀಡಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ವಿವರಣೆ

1 ಕೊರಿಂಥ 13:4–8 ರಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಈ ಅದ್ಭುತ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ:

“ಪ್ರೀತಿಯು ದೀರ್ಘಶಾಂತಿಯುಳ್ಳದ್ದು, ದಯೆಯುಳ್ಳದ್ದು; ಪ್ರೀತಿಯು ಮತ್ಸರಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿಯು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಉಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಮರ್ಯಾದೆ ತಪ್ಪಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇಗನೆ ಕೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಕೀಡನ್ನು ಎಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಅನ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡದೆ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಂಬುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.”

ಮದುವೆ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಳಕೆ

ಚರ್ಚ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬೈಬಲ್‌ನ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಓದಲೇಬೇಕು. ವಧು-ವರರು ಸಭೆಯ ಪಾಲಕರೊಂದಿಗೆ (Presbyter/Minister) ಚರ್ಚಿಸಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವಚನಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. 1 ಕೊರಿಂಥ 13ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುವ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ವೈವಾಹಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಆದರ್ಶವಾದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಜನರು ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಮದುವೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದ್ದು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇದು ಮದುವೆಯ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಓದಬೇಕಾದ ಭಾಗವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಬಹಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ 1981 ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್‌ನ ರಾಜಕುಮಾರ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಲೇಡಿ ಡಯಾನಾರ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರ ಇದು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು. ಅನೇಕ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಟಿವಿ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮದುವೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿಜವೇನೆಂದರೆ, ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಲು ಮದುವೆಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪೌಲನು ಇದನ್ನು ಬರೆದಾಗ ಕೇವಲ ಮದುವೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಇಡೀ ಚರ್ಚ್ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬರೆದನು. ಇದು ಆತ್ಮಿಕ ವರಗಳು ಮತ್ತು ಸಭೆಯ ಶಿಸ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯದ (ಅಧ್ಯಾಯ 12-14) ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರೀತಿಯ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳು

ಪೌಲನು ಮೊದಲು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ಧನಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಯು ‘ದೀರ್ಘಶಾಂತಿಯುಳ್ಳದ್ದು’ ಮತ್ತು ‘ದಯೆಯುಳ್ಳದ್ದು’ ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸುಮಾರು 500 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ವಿಲಿಯಂ ಟಿಂಡೇಲ್ ಎಂಬುವವರು ಇದನ್ನು “ಪ್ರೀತಿಯು ಬಹಳ ಕಾಲ ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮರ್ಯಾದೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದರು. ದೀರ್ಘಶಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಪ್ರೀತಿಯು ತನಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾದಾಗ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತದೆ. ದಯೆಯುಳ್ಳ ಪ್ರೀತಿಯು ಸದಾ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಲು ಮುಂದಿರುತ್ತದೆ.

ಪ್ರೀತಿ ಯಾವುದು ಅಲ್ಲ?

ಮುಂದೆ ಪೌಲನು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದ ಗುಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಗೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರೀತಿಯು “ಮತ್ಸರಪಡುವುದಿಲ್ಲ (ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಪಡುವುದಿಲ್ಲ), ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಉಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ (ಅಹಂಕಾರ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ). ಅದು ಮರ್ಯಾದೆ ತಪ್ಪಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇಗನೆ ಕೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಕೀಡನ್ನು ಎಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಅನ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ…”

ಪೌಲನು ಇದನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಕೊರಿಂಥದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಜಗಳ ಮತ್ತು ಪೈಪೋಟಿಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಮತ್ಸರ ಇರಬಾರದು. ಪ್ರೀತಿಯು ಅಹಂಕಾರ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಒರಟಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಇತರರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಲಾಭವನ್ನು ನೋಡದೆ ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರೀತಿಯು ಬೇರೆಯವರು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸೇಡು ತೀರಿಸುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳು

ಪ್ರೀತಿಯು ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪೌಲನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಯು “ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಂಬುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.” ಈ ಮಾತುಗಳು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರೀತಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ಆತ್ಮಿಕ ಪ್ರೀತಿ

ಪೌಲನು ಗಲಾತ್ಯದವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ **”ಆತ್ಮದ ಫಲ”**ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಫಲವೇ ಪ್ರೀತಿ. “ಆತ್ಮದ ಫಲವೇನಂದರೆ—ಪ್ರೀತಿ, ಸಂತೋಷ, ಸಮಾಧಾನ, ದೀರ್ಘಶಾಂತಿ, ದಯೆ, ಉಪಕಾರ, ನಂಬಿಕೆ, ಸಾತ್ವಿಕತ್ವ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯತ್ವ” (ಗಲಾತ್ಯ 5:22-23). ಈ ಗುಣಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಜನರಲ್ಲೇ ಕಂಡುಬರುವ ಅಹಂಕಾರ, ಕೋಪ, ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವವು ಪ್ರೀತಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅವು ಆತ್ಮದ ಫಲಗಳೂ ಅಲ್ಲ.

ಪೌಲನ ಸಾರಾಂಶ

ಪೌಲನು ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಹೀಗೆ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ: “ಹೀಗಿರಲಾಗಿ ನಂಬಿಕೆ, ನಿರೀಕ್ಷೆ, ಪ್ರೀತಿ ಈ ಮೂರು ಉಳಿಯುತ್ತವೆ; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು” (ವಚನ 13).

ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಲೋಚನೆ, ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಈ ಲೇಖನದ ಸಾರವಾಗಿದೆ.