ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪಾಪವೇ? ಬೈಬಲ್ ನೀಡುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಸಂದೇಶ ಏನು?

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂಬುದು ಈ ಪಾಪದಿಂದ ಹಾಳಾದ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಕರ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ನೋವು, ನಿರಾಶೆ, ಏಕಾಂತ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಗಳು ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನೇ ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೃದಯವನ್ನು ಮುರಿಯುವ ವಿಷಯ.

ನೀವು ಪ್ರೀತಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಅದರ ನೋವನ್ನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಡುತ್ತವೆ.

“ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಆಯಿತು?”, “ದೇವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದರು?”, “ಅವರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೇ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ದುಃಖದ ಮಧ್ಯೆಯೂ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ನಮಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆ, ಆದರಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ನೀವು ಈಗ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಶರಾಗಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ—ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂದಿಗೂ ಉತ್ತಮ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ. ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ.

ನೀವು ಒಬ್ಬರೇ ಅಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ದೇವರು ನೋಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಬೈಬಲ್‌ನಲ್ಲಿಯೂ ಅನೇಕ ದೇವಭಕ್ತರು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ನಿರುತ್ಸಾಹವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ರಾಜನಾದ ಸೊಲೊಮೋನನು ಲೋಕದ ಎಲ್ಲಾ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವನವೇ ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, “ಜೀವವೇ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ತೋರಿತು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ (ಪ್ರಸಂಗಿ 2:17).

ಆದರೆ ನಂತರ ಅವನು ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು:

“ದೇವರಿಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು ಆತನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳು; ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲರ [ಕರ್ತವ್ಯವು]” (ಪ್ರಸಂಗಿ 12:13, KANJV-BSI)

ಪ್ರವಾದಿಯಾದ ಎಲೀಯನು ಸಹ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಸಾಯಬೇಕೆಂದು ದೇವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು (1 ಅರಸುಗಳು 19:4). ಆದರೆ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಬದಲಾಗಿ, ಒಬ್ಬ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಹೊಸ ಸೇವೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ದೇವರು ಎಲೀಯನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಿಲ್ಲ.

ಯೋನನು ಸಹ ದೇವರ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು ಸಾಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದನು (ಯೋನ 4:8). ದೇವರು ಅವನೊಂದಿಗೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿ ತನ್ನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.

ಅಪೋಸ್ತಲನಾದ ಪೌಲನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಗಡಿಗರು ಸಹ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಾವು ಸಹಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ಮೀರಿದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದರು. ಪೌಲನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ:

“ನಾವು ಬದುಕುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆವು.” (2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 1:8, KANJV-BSI)

ಆದರೆ ದೇವರು ಆ ಅನುಭವದ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸಿದನು. ಪೌಲನು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ:

” ನಾವು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಭರವಸವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ ಸತ್ತವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ದೇವರ ಮೇಲೆಯೇ ಭರವಸವಿಡುವವರಾಗಬೇಕೆಂದು ಹೀಗಾಯಿತು..” (2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 1:9, KANJV-BSI)

ಈ ಸತ್ಯ ಇಂದು ನಮಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಸಾಲದಾಗ ದೇವರ ಶಕ್ತಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಒಬ್ಬರನ್ನಾಗಿ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೇವರೂ ತಂದೆಯೂ ಆದಾತನು ಕರುಣೆಯ ತಂದೆಯೂ ಎಲ್ಲಾ ಆದರಣೆಯ ದೇವರೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ನಾವು ಯಾವ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಆತನು ನಮ್ಮನ್ನು ಆದರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಆದರಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಾವು, ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಇತರರಿಗೂ ಆದರಣೆ ನೀಡಬಹುದು (2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 1:3–5).

ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿಶ್ವಾಸಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ (ಎಫೆಸದವರಿಗೆ 1:13–14). ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೂಲಕ ಹತ್ತಿರವಾಗಬಹುದು.

ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವಿದೆ:

“ನಮಗಿರುವ ಮಹಾಯಾಜಕನು ನಮ್ಮ ನಿರ್ಬಲಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಅನುತಾಪವಿಲ್ಲದವನಲ್ಲ; ಆತನು ಸರ್ವ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಶೋಧನೆಗೆ ಗುರಿಯಾದನು, ಪಾಪ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಆದದರಿಂದ ನಾವು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆಯೂ ಆತನ ದಯೆಯಿಂದ ಸಮಯೋಚಿತವಾದ ಸಹಾಯವು ನಮಗೆ ದೊರೆಯುವಂತೆಯೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕೃಪಾಸನದ ಮುಂದೆ ಬರೋಣ.” (ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 4:15–16, KANJV-BSI)

ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಮುರಿದು ಹೋಗಿದ್ದರೂ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣೀರು, ನಿಮ್ಮ ಭಯ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಆತನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

ನೀವು ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಸಮಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ಆತನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೀರ್ತನೆಗಳ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಿ. ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖ, ಭಯ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭರವಸೆ ತುಂಬಿರುವ ಅನೇಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿವೆ.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿರುವ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಸಹೋದರಿಯರಿಂದ ದೂರವಾಗಬೇಡಿ. ದೇವರು ಸಭೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ಸಹಾಯವಾಗಲು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ಬೈಬಲ್ ನಮಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕೆಂದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರರ ಭಾರಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ (ಎಫೆಸದವರಿಗೆ 4:32; ಗಲಾತ್ಯದವರಿಗೆ 6:2; 1 ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ 5:14; ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 10:24–25).

ನಿಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿಯಬೇಡಿ.

ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಡಬೇಕು. ದೇವರೇ ನಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು.

ಯಾವಾಗ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಮುಗಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ಆತನಿಗೇ ಸೇರಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೀರ್ತನೆಗಾರನಂತೆ ನಾವು ಹೇಳಬೇಕು:

“ನನ್ನ ಆಯುಷ್ಕಾಲವು ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ;” (ಕೀರ್ತನೆ 31:15, KANJV-BSI)

ದೇವರೇ ಜೀವವನ್ನು ಕೊಡುವಾತನು. ಆತನೇ ಜೀವವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾತನು (ಯೋಬ 1:21). ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿದಿನವನ್ನೂ ಆತನ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಿಗೂ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವು ಇದೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು, ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ದೇವರ ಮುಂದೆ ಇಡಬಹುದು.

” ನಿಮ್ಮ ಚಿಂತೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆತನ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿರಿ, ಆತನು ನಿಮಗೋಸ್ಕರ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ.” (1 ಪೇತ್ರ 5:6–7, KANJV-BSI)

ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ದೇವರಿಗೂ ಹಾಗೂ ಇತರರಿಗೂ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪಾಪವೇ ಸರಿ.

ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಿತ್ಯಗತಿ ಕೇವಲ ಆ ಒಂದು ಕೃತ್ಯದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿತ್ಯಜೀವವು ದೇವರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ವರವಾಗಿದೆ.

ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಡುವವರು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಜೀವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಡದವರು ತಮ್ಮ ಪಾಪದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ (ಯೋಹಾನ 3:16–18, 36; ಎಫೆಸದವರಿಗೆ 2:1–10).

ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನೀವು ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಆಶೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ನಿಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೈಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಇದೆ, ಹೊಸ ಆರಂಭ ಇದೆ, ಸಾಂತ್ವನ ಇದೆ ಮತ್ತು ಬದುಕಲು ನಿಜವಾದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಇದೆ.

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ದೇವರಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದು. ಆತನ ಕೈಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೈಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.